առավոտ, ժամը՝ 8․

անկապ առավոտ ու մութ․

դատարկությու՜ն, որ ստվերներ է նկարել
անբնակ անկյուններին սենյակի․

եսիմ երբ էր, որ այստեղ տոթ էր․
այստեղ երազների ծննդատունն էր․
այստեղ երազներ էին ծնվում, շատ սիրուն երազներ, ու ցանկալի՜ էին շնչում ծնվելիս, ականջիս էին շնչում - ցանկալի՜․
այստեղ ափսոսանքն անկոչ հյուր էր ու անուն չունե՛ր․ հենց գաիլս էր - սիկտիր․
հիշեցի, լի՜ ․
եսիմ ոնց էր լինում, որ երազները կրկնվում էին այստեղ ու ոչ ոք չէր փոխում ալիքն ուրիշ երազի համար, էդ սերիալ չէր, համ էլ -  ուրիշ երազում էլ կարելի էր երազել, ինչքան մարդու սիրտն ուզեր․
այստեղ կարելի էր․ այստեղ ամեն ինչ կարելի էր․

առավոտ, ժամը՝ 8․
մի քիչ էլ․
հա, ուշ ա, պիտի գնամ գործի․
փակում եմ դատարկության հա՛մ դուռը, հա՛մ էլ իրան, սիրո՛վ․
ներսում էլ - ամեն ինչն էր սիրով սարքած․
դուրս․
-10 աստիճան ցուրտ․
քֆրտոց․
գործ․

125․․․

ինչպես՝ ֆիլմերում

էլի ասուպ ընկավ․

ու մի երազ էլ սատկեց․

իմ գլուխն եմ առնում ափերիս մեջ,
ինչպես՝ ֆիլմերում․

գրողը տանի,
էս ինչքա՜ն եմ ծխել․

125․․․

Անտիռեկուրսիա գիշերային

Դու` գերո՜ղ այնքան,

Դու` երա՜զ նրբին`
...երազելուց առաջ.

Քո ժպիտով, կարծես,
Լցվե՜լ է, ահա՛,
Գիշերն այս մթին,
Որ պայծառ է այնպե՜ս,
Եվ ես չե՜մ քնում.
Ես երազում ...
Երազու՜մ եմ, տես՜՜՜...

ու ... գրողը տանի,
արթնացա էլի․
Լուսինեն էր՞, Նարինեն էր՞, ...

քունս չի՜ տանում, դու էլ մի քնի՛ր...

125...