Showing posts with label տխրություն. Show all posts
Showing posts with label տխրություն. Show all posts

Tuesday, March 1, 2011

100 դրամանոց տխրություն

տխրությունը ծաղիկերով են դիմավորում,
դրանից վատը չի՜ լինում երևի․

այդպես էին խոսում 100 դրամանոց ծաղիկները,
երբ նրանց ունկնդիր էի․

մինչև հիմա կարոտը տխրում է -
100 դրամանոց ծաղիկների համա՜ր, որ տխրում էին,
և կորուստ էին ապրում - քնելուց առաջ․
տխու՜ր էին ցնծում․

հետո ինչ որ մեկը պատահաբար պարզել էր -
100 դրամանոց ծաղկի կորուստը շա՜տ մեծ է․

նույնը՝ նույն կերպ մնաց,
կորուստը կորուսյալ մնաց հետո․

մի օր էլ մարշրուտկայի վարորդն հաշվեց վաստակածը -
ինչքան՜ 100 դրամանոց կար․

100 դրամանոց ծաղիկը դեռ ապրում է․
ես չեմ տեսել նրան․

125․․․

Tuesday, June 23, 2009

Տխրություն

Քեզ մի հողակտոր էի տվել վաղ գարնանը,
Որ ակոսես, ու քո ձեռքերով սերմե՜ր ցանես բերրի․
Ու ահա եկել է ամառն ու ակոսածդ հողում ոչ՜ինչ չի աճել․
- Ախր ինչու՞ ակոսել ու սերմեր չես ցանել․․․

125․․․